Wat gej sückt (1)

Wenn minnem Bleck nor bowe gett,
de Moon al an den Hemmel stett,
kömmt mej op all de Wäge
werr minnem Herrgott täge.

Dän dat dor bowe hä gemackt,
datt genne Stärn den andre rackt,
wenn se öhr Bahne trecke
on Lämpkes aan dünn stäke.

Wenn ek werr nor de Stäre kiek,
de rächte Wegg hier onder süük,
dann häbb ek öm gefonde
besääjt met müjje Stonde.

Wän wett, woröm dat all so es?
Op enne Kehr dörv ganz geweß
ok ek dor drachter kieke,
wornor ek so moß süüke.